SİYASET DÜNYASI

BTP Genel Başkanı Prof. Dr. Baş, ABD’nin Türkiye’de de antidemokratik bir sistem peşinde koştuğunu belirterek, 12 Eylül’deki referandumda verilecek HAYIR oylarının despotizmi önleyeceğini belirtti

Bağımsız Türkiye Partisi (BTP) Genel Başkanı Prof. Dr. Haydar Baş, darbe ve Anayasa değişikliği tartışmalarını değerlendirdi. 12 Eylül 1980 askeri müdahalesi Türkiye’nin genel durumunu özetleyen Prof. Dr. Baş, 12 Eylül öncesi 5 binin üzerinde insan öldüğünü belirterek, şunları söyledi: “100 kişinin öldüğü günleri çok iyi hatırlıyorum. Sanki 12 Eylül öncesinde ortalık güllük gülistanlık, kalkıldı, ihtilal yapıldı. Böyle bir şey yok! Yeminle konuşuyorum, o zamanlar vatandaşlar camide ‘Ya Rabbi, biz ne günah işledik de, bu bela başımıza geldi’ şeklinde dua ediyordu. Vatandaşlar adeta orduyu davet ediyordu. 12 Eylül olmamış olsaydı, memleket darmadağın olurdu. Bunu derken, ‘ihtilal oldu, güzel oldu’ demek istemiyoruz. İhtilalin ilk gününde beni içeri aldılar.”

‘Asıl mağdur benim’

Darbe döneminin gerçek mağdurlarından birinin de kendisi olduğunu dile getiren BTP Genel Başkanı, Başbakan Erdoğan’ın o dönemi anlatırken AKP grubunda yaşadığı duygusal anları değerlendirerek, şöyle konuştu: “Benim arkamdan istihbarat ve jandarma ekipleri gelirdi. Evimden alırdı, taa işyerime kadar… Erkeksen isyan et. İsyan etsen de, ne değişecek? Sanki o günün şartlarında bu eza ve cefayı çeken bunlar, şimdi oturup tiyatro yaparak ağlıyor. Sen o günlerde top peşinde koşuyordun, 30 sene sonra kalktın ağlamaya başladın. Şimdi mi aklın başına geldi?”

Ortalığı karıştıran NATO derin devleti

Prof. Dr. Baş, bu sözlerinin ardından darbe dönemine ilişkin şu dikkat çekici açıklamayı yaptı: “12 Eylül sonrası can, mal, namus, din ve vicdan emniyeti geldi. Bütün bunlar ondan sonra oldu. Ondan önce ortalığı NATO adına Türkiye’de iş görenler karıştırdı. Bunların görüntüde elbiseleri ‘asker’ elbisesiydi, doğru ama bunlar hakikatte Türk askeri değildi. Türk askeri kılığında NATO derin devletinin adamları ortalığı karıştırdı.”

Anayasa paketi tartışılmadı

Prof. Dr. Baş, bu sözlerinin ardından 12 Eylül’de referanduma sunulacak Anayasa değişiklik paketine de değinerek, şöyle konuştu: “Hükümet kaç gün bu Anayasa paketinin kamuoyu önünde tartışılmasına müsaade etti? Kimden, hangi fikri aldılar? Hangi sivil toplum örgütüyle istişare yaptılar? O gün Türkiye’de bu olayları çıkartan adamlar, askeri kullanmış olabilirler. Ona ‘sen şu şekilde bir Anayasa yapacaksın, bunun hudutları şu olacak’ demiş olabilirler. Bu da doğrudur. Hükümetin yaptığı Anayasa da kamuoyunda tartışılıp hazırlanmadığına göre, okyanus ötesinin esintisiyle yapılmadığını kim iddia edebilir ki?”

AKP hesap vermekten kaçıyor

AKP Hükümetinin yüksek yargıyı şekillendiren bu değişiklikle kendini hesap vermekten kurtarmak istediğini ifade eden Prof. Dr. Baş, bu gündem çerçevesinde fazlaca dikkate alınmayan Danıştay konusuna dikkat çekerek, şöyle konuştu: “Hükümetin yapacağı icraat, yeraltı servetini yani madenleri yabancılara satmak şeklinde olacaktır. Bir daha da bu Türkiye’nin gündemine gelmeyecek. Danıştay vazifesini yapmadı mı, sonuç budur” dedi.

Neden HAYIR?

Mevcut Anayasa paketinde yer alan düzenlemeler kabul edildiğinde Türkiye’ye despotizmin geleceğini vurgulayan Prof. Dr. Baş, ABD’nin dünya ülkelerini nasıl kendi çıkarları doğrultusunda yönlendirdiğine işaret ederek, “ABD’nin zaten bir huyu var. Kraliyet rejimine sahip ülkeleri krallıkla yönetmek kolay. Tepeye bir adam koyuyor, onu istediği gibi kullanıyor. Ancak demokratik ülkelerde bu uygulama biraz zor. Şimdi demokratik ülkeleri de fiilen bir kraliyet rejimine çevirme sevdasında bu adamlar! Niye? Bir adam koyacak, ona talimat verecek, halkı da onun dedikleriyle ikna edecek. Böyle olduğunda hem demokratik anlayış hayata geçiyor, hem de onların menfaatleri korunuyor, hem de bu taraf ‘bir eli yağda, bir eli balda’ yaşıyor. Şimdi manzara bu. Binaenaleyh, aklımızı başımıza alıp gerçekten bir Anayasa yapmak istiyorsak, referandumda ‘HAYIR’ diyeceğiz.”

Halkın sorunlarına çözüm getirilmedi

Anayasa değişikliği paketinin halkın hiçbir kesiminin sorununa çözüm getirmediğini dile getiren Prof. Dr. Baş, Başbakan Erdoğan’a seslenerek, “Sayın Başbakan bıraksın ‘evet’ kampanyasını, milletin saadeti ve mutluluğu için bir kampanya başlatsın. Referanduma sunulacak Anayasa paketinde çiftçiye ne veriliyor? Milletin anası, dini ağlıyor. 6’ya mal ediyor, 5’e satıyor. Bütün ürünlerde durum böyle. Bu kesim için ne çözüm getirdin sen? Hayvancılığı mahvettin. Buna ne çözüm getirdin? Orman kesimi ve sanayiciler için ne çözüm ürettin? Söyle bana, biz de ikna olalım ve referandumda ‘evet’ diyelim.”

‘Gerçek Anayasayı biz yapacağız’

Prof. Dr. Haydar Baş, halkın ihtiyacı olan Anayasa değişikliğini kendilerinin yapacağını bildirerek, “Herkesin görüşünün olduğu, herkesin benimsediği bir Anayasa’nın olması lazım. İnşallah, bu Anayasa’yı yapmak da bize nasip olacak. Başta iktidar olmak üzere kimse bundan gocunmasın. Biz ona yanlışlarını hatırlatıyoruz. Yanlış yapma, diyoruz.”

Made in USA bir paket “Hayır” de başından defet …..Madem ki Made in USA bir pakettir, bir ABD yönlendirmesi ve dayatmasıdır acilen ve kesinlikle reddedilmelidir.
Madem ki Made in ABD bir iktidarın teklifidir, doğal müttefiklerinin, stratejik ortaklarının karşılıksız katkıları ile hazırlanmış ve Türk halkına sunulmaktadır, hiç düşünmeden “hayır” mührü basılmalıdır.
Madem ki, sayın başbakanın zaman zaman “nerden nereye” diyerek anlattığı, “sessiz devrim” sözleri ile ima ettiği çepeçevre bir kuşatılmışlığı yaşıyoruz, iktidarın eliyle Anadolu halkının tüm zenginlikleri elinden alınmıştır ve alınmaktadır o halde bu soyguna bir dur demek için kesinlikle “hayır” mührü  basılmalıdır.
Madem ki, 12 Eylül referandumu bir bakıma iktidarın sekiz yıllık icraatlarının da oylanması ve onaylanması anlamına gelmektedir, geride kalan sekiz yıl, gün gün, hafta hafta hatırlanmalı, masaya yatırılıp kocaman bir “hayır “ çekilmelidir.
Sekiz yıl boyunca çıkarılan bütün yasalardan, yapılan tüm düzenlemelerden hiç birinin bu ülkenin menfaatine, bu coğrafyada yaşayan insanların çıkarına olmadığı düşünülerek, araştırıp incelenerek bu teklife okkalı bir “hayır” mührü basılmalıdır.
Sekiz yıldır tek başına iktidar olan AKP’nin, Müslüman Türk milletinin her masum isteğine, her makul talebine “hayır” dediği dikkate alınarak, söz konusu Anayasa değişikliklerine “hayır” denilmelidir.
Seçim barajının aşağıya çekilmesi önerilerine “hayır” diyen,
Şeker pancarında, fındıkta, çayda, tütünde devam eden kotların kaldırılması önerilerine “hayır” diyen,
Yabancılara vatan toprakları satılmasın tekliflerine “hayır” diyen,
Ecnebi şirketlere özel yasalar çıkarılmasın ikazlarına “hayır” diyen,
Ve daha nice makul tekliflere sürekli “hayır” diyen AKP iktidarının Anayasa değişiklik teklifine, yani 12 Eylül referandumuna elbette ve kesinlikle: Hayır…
TUNALIM..

Yarsav Yönetim Kurulu bir açıklama yaptı . Açıklamada, ‘Anayasa değişiklikleri konusunda Anayasa Mahkemesi’nce son derece tartışmalı bir karar verilmiştir.’ dendi. Anayasa Mahkemesi, yargıya ve hukuk devletine yönelik saldırıda sessiz kalmıştı. Anayasa Mahkemesi, ‘yargı üzerinde kurulacak baskı, abluka ve çirkin oyunlarla sonuç almayı hedefleyenleri’ bu kararla, güçlendirmiş, cesaretlendirmişti.’

Bu millet 2 ay sonra Referanduma gidiyor. Referanduma karşı çıkanlara ‘Ey halk bakın halkın egemenliğini istemeyenler var!’ söylemi kullanılıyor. Her türlü imkan ve türlü çeşit düzenekle uyuşturulmuş ve çaresiz bırakılmış bir halka ‘Bak ben seni adam yerine koyuyorum! Sandığa davet ediyorum!’ deniyor..

Halk detaylarını bilemediği bir kargaşanın ve ekranlardaki kargaların sesleri arasında bir halkoylamasına daha gidiyor….

İşte bu, ‘sistemin’ fotoğrafıdır!

Nedir ‘sistem’in derdi: Asya’nın kilidi, Türkiye’yi, batı çıkarlarına göre şekillendirmek. O zaman, ekonomi de, siyaset de, kültür de, savunma da, HUKUK da bu ‘sistem’ çerçevesinde şekillenecek!

Oyunun kuralı bu. Bence bunu bilmek yeterli!

Batıda eller havada!

Şimdi önümüzde referandum var!

Acaba kim neyi oylayacağından haberdar?

Neyi oyladığımızı en ince detayına kadar bilenler var: Onlar, Batılı uzmanlar!

Bakın şimdiden ellerini oğuşturup bizi alkışlıyorlar!

Merkel’den AB konseyi yetkililerine , ABD’nin derin devlet sözcülerine kadar herkesin elleri havada…

Financial Times’dan Delphin Strauss, ‘Geri kalan anayasa değişiklikleri de yavaş yavaş gündeme gelecek…’ diyor. Muhtemelen bunun için halkın ‘umudunun’ arttığı yeni bir hükümet beklenecek. Geçmişte böyle olmuştu. ‘Altın vuruş’ için politik psikoloji çalışmaları devreye girecek.

Tüm toplantılarda verdiğim bir şablon vardır: Şimdi onu sizinle de paylaşayım.:

Gittiğim 82 ülkenin büyük bir çoğunluğunda hep aynı şablon uygulanmıştı:

Önce başa, Batının besleyip yetiştirdiği ‘seçilmiş’ kişiler getiriliyordu. Sonra onlara ANAYASAL değişikler için emirler veriliyordu. (Önce Yugoslavya ardından Bosna ve diğer balkan ülkeleri harika örneklerdir)

Kıskaca alınmış politikacı, emir çerçevesinde, bir gecede 15er 25er yasa değiştirip/cıkartıp, kendi ülkesini batı çıkarları doğrultusunda, soydurup soğana çeviriyordu. Bu arada cebi inanılmaz oranda doluyordu.. Dünya sıralamalarında ilk ona giriyordu.

ÖZELLEŞTİRME kurallara bağlanıyor, halkın nesi var, nesi yoksa çokuluslu şirketlerin oluyordu. Eşzamanlı olarak medya tümüyle bir uyuşturma makinesine çevriliyor, ÖZEL TV’ler bunu en mükemmel biçimde gerçekleştiriyordu.

Psikolojik savaş makineleri önce yavaş sonra hızlanarak ülkeyi etnik ve dini temelde bölmek için bu medyayı kullanıyordu.. Ardından iç savaş çıkıyor ve Birleşmiş Milletler askerleri –aynı Amerikalı general Odierno’nun dediği gibi– tarafları yatıştırmaya geliyordu. BM askerleri, geldikleri petrol gaz bölgelerine, el koyup, o coğrafyada ‘kukla devletçikler yaratıyorlardı.

Böl ve Yut kitabımda bunun onlarca örneğini okuyabilirsiniz.

Anayasa değişiklikleri, referandumlar, bu genel şemanın detaylarındadır, …

Bizi bu detaylarda boğarlar! Halk anlayamadığı bir dizi kelime arasında kaybolur. Parti kapatma yasası, HSYK, Anayasa Mahkemesi üyeleri sayısı.. Sokaktaki adamın ilgi alanı dışındadır…İşsizdir, açtır, hastadır, sadece 1 oyu vardır.

Bu arada yargı biter, Anayasa mahkemesi silikleşir, iktidarlar büyür, dokunulmazlık artar, Washington ve Brüksel’den vesayetli seçilmişler, sömürge valilik görevlerinde adım adım ilerlerler.. Taltif edilirler ya da sokağın nabzı aşırı yükselirse, patronları tarafından, yeni bir ‘umut hükümetle’ yer değiştirilerek ‘nadasa çekilirler’.

Bu ‘Yedi Düvel’
Anayasasıdır!

Hatırlayın, kim Anayasa değişikliği paketini gündeme oturttu?. İktidar elbet diyeceksiniz. Sadece o mu?

Avrupa ve Amerika’nın politik çeteleri yıllardır, ‘Türkiye’nin artık Türkiye olmayacağı bir Anayasa’ istiyor…

İlk tartışmalar başladığında Profesör Ergun Özbudun adı ortaya çıkıyor..

Prof Özbudun, hazırladığı Anayasa taslağında, ‘devletin ülkesi ve ulusuyla bölünmez bütünlüğünü korumanın, Türk ulusunun bağımsızlığını korumanın, devletin amaç ve görevleri arasından çıkarılması’ teklifini getiriyor.

‘…Ulus devletten şehir devletçiklerine, eyalet sistemine geçişin önünde hiçbir anayasal engel kalmamalı’, ‘Türk Yurttaşlığı Kavramı kalkmalı!’ diyor.

Kimdir Prof Özbudun?

Prof. Özbudun ve ekibindeki birçok kişi, Amerikan derin devletinin kuruluşlarıyla bağlantılılar. International Republican Institute (IRI), National Endowment for Democracy (NED)ve National Democratic Institute (NDI) ve dünyaya yön veren Huntington ve Brzezinski’lerin yakınındaydılar.

Türkiye’ye Anayasa taslağı hazırlayanlar ’Avrupa Konseyi Demokrasi Komisyonu’ ile de içli dışlıydılar. Demekki onlar fasaddılar. Arkalarında dağ gibi bir küresel güç var!

O, dağ gibi güç uzun zamandır Türkiye’ye ‘ANAYASA DEĞİŞMELİ!’ mesajını dayatmıştı. Şimdilik istenen Anayasal değişim tam olarak gerçekleştirilememiştir. Arslan Bulut’un dediği gibi, ‘rejim fiilen değiştirilmiştir’ ama kılıf yavaş yavaş geçirilecektir..

Amerikalı Türkiye ‘uzmanı’, Henri Barkey, Eylül 2009’da BBC’ye verdiği demeçte, ‘Sayın Özbudun’un dediği gibi, 1982 yasasının derhal değişmesi lazım!’ demiştir.. ‘Hükümet, Kürt kelimesini kullanmayarak, süreci “Demokratik Açılım” olarak tanımlıyor. Bu uygundur. Ama ‘Demokratik açılım’, bu Anayasa değişmeden yapılamaz’ diye eklemiştir.

Demekki Anayasal değişikliklerin en önemli yanı şu malum ‘Kürt meselesi’dir.

8 Temmuz 2010’da AB Komisyonu sözcülerinden Espuny de, ‘Türkiye, ‘AB yolunda ilerlemek için, 12 Eylüldeki referandumda anayasa değişiklik paketini kabul etmelidir!’ buyurabilmiştir.

Ana hedef bellidir. Türkiye soğuk suya atılacak kurbağadır. Altına ateş yakılacak su ağır ağır ısınacak, kurbağa rehavet içinde öbür dünyayı boylayacak… Güneydoğu tüm zenginliğiyle küresel çetenin elinde oynattığı bir yönetimin olacak!

Zaman daralmaktadır!

Böylesi devasa bir plan karşısında, Türkiye’nin iktidarı ve muhalefeti, zaman zaman esip gürlemeler dışında ‘AB’nin yolunda’, ‘Batının ekseninde’ olduklarını her platformda beyan ediyorlar.

Göçen bir iktidar, biryerlere süpürülmemek için verilen görevleri can havliyle yapmaya çalışıyor. Peki, Anayasa teklifine ‘hayır’ diyenler, iktidara gelirlerse/ geldiklerinde ‘AB /ABD yolunda’ dayatılan Anayasayı nasıl geri çevirecekler? Referandumdan ‘HAYIR’ çıktığı zaman, ‘Batı yolunda’ kalarak, nasıl batıya karşı gelecekler?

Batının dayatmaları 100 yıldır aynı. ‘Bir Kürdistan kurulmalı. Petrol coğrafyasına oturtulmalı! Türkiye fazla büyük, parçalanmalı! Bu coğrafyada Türk kalmamalı!’

‘Bu topraklarda yaşayanların hepsi Ermeni, Kürt, Çerkez, Pontus, Süryani Alevi .. olduğunu anlamalı!’

Artık zaman sıkıştı! Herkesin safı belli..

Anayasa dayatması, turnosol kağıdıdır! Ve iktidarın söylediği gibi 10 genel seçime bedeldir!

Ey ahali duyduk duymadık , okuduk anlamadık demeyin! Görevimiz duymak, anlamaktır, anlatmaktır.

Ona göre 12 Eylül’de tavrımızı almaktır.

Ve ondan sonrasına da iyi hazırlanmaktır…..

Banu AVAR, 10 Temmuz 2010

http://www.banuavar.com.tr/?pg=articles&id=50

TUNALIM…

Ey ahali!
Duyduk duymadık demeyin, duyanlar duymayanlara çok acele haber versinler, AB sözcüsü ferman edip demiş ki; “Türk halkı “evet” desin.
Biz de diyoruz ki, AB’cilerin kıblesi olan Brüksel’den şefaat umanlar “evet” desinler.
Vatanın,milletin ve devletin ali menfaatlerini Brüksel’in arzu ve istekleri ile aynı görenler “evet” desinler.
Kendi öz benliğini unutmuş, köklerinden kopmuş, deli rüzgarlar önünde kurumuş otlar gibi savrulduğu halde AB sözcüsünün “evet” deyin küstahlığını bir emir kabul edenler ve ferman bilenler “evet” desinler.
12 Eylül 2010 günü yapılacak olan referandumda “evet” diyecek olanlar nelere evet demiş olacaklar?
Sekiz yıla sığdırılan seksen yıllık talana,
Sekiz yıla sığdırılan seksek yıllık yalana,
Sekiz yıla sığdırılan seksen yıllık sinsi plana,
Sekiz yıla sığdırılan seksen yıllık yalan–dolana,
“evet” demiş olacaklar.
AB sözcüsünün; “Türk halkı, 12 Eylül’de Anayasa değişikliğine “evet” demelidir” önerisine uyarak “evet” diyecek olanlar ve “evet” çığırtkanlığı yapacak olanlar, AB’nin bu güne kadar bize yaptıklarına bir sünger çekilmesine “evet” demiş olacaklar.
AB fonlarından fonlananlar “evet” desinler.
Haçlı dünyasından emir alanlar “evet” desinler.
Küresel aktörlerin “uygundur” diye imza attıkları değişikliklerde huzur bulanlar “evet” desinler.
Ecnebilerin menfaati ve keyfi için davul–zurna çalanlar “evet” desinler.
Küresel güçlerin emrinde olduğu defalarca tescillenmiş olan bir iktidarın her çağrısına balıklama dalanlar “evet” desinler.
Küresel güçlerin coğrafyamız ve milletimiz üzerindeki sinsi hesaplarını, ihanet planlarını milletimize hazmettirmede başından beri son sürat çalışan falanlar ve de filanlar “evet” desinler.
Okyanus ötelerinde onların ocaklarının başında oturup onlarla ağlayıp onlarla gülenler “evet” desinler.
Okyanus ötesi güçlerle el ele, kol kola vererek Irak’ı Afganistan’ı kan gölü kılanlar söz konusu değişikliklere “evet” desinler.
Hep çan sesi ile hareket ettikleri için bu coğrafyada yaşadıkları halde bu coğrafyada kardeşliği,birliği,dirliği, barışı ve huzuru sağlama hususunda yaya kalanlar “evet” desinler.
Küresel tefecileri bütün aç gözlülükleri ile bu ülkenin çayırına–bayırına, tarlasına–tohumuna, ormanına madenine destursuz salanlar, bu işleri daha da artıracak olan değişikliklere “evet” desinler.
Brüksel’den şefaat umanlar buyursunlar “evet” desinler.
A.Karaca-TUNALIM…

 1800’lü yılların sonlarında Yahudiler bağımsız bir devlet kurma arayışı içerisine girdiler. Bu amaçla Siyonist hareketleri başlatıldı ve bunun başına da Theodor Hezl geçti. Amacı İngiltere’nin desteğini alıp Kutsal topraklarda (Filistin’de) 3–4 milyon Yahudi’nin yaşayabileceği bağımsız bir Yahudi devleti kurmaktı. 1870 yılından itibaren toprak satın alarak tarımsal yerleşme hareketlerine başladılar. Bu onlar için bağımsız devletin bir başlangıç aşamasıydı. Devrin Osmanlı sultanı 2. Abdülhamit ile görüşerek orada Aristokratik bir Cumhuriyet kurmak istediğini bildirdi fakat Sultan bu isteği kesinlikle kabul etmedi.Birinci dünya Savaşı sonunda İngiltere Orta Doğu bölgesinde kendine bir destek ülke arayışı içine girdi fakat o bölgede kendine destek veren bir ülke yoktu. Bu nedenle orada bir Yahudi devletinin bulunması kendi çıkarları için oldukça iyi bir fikirdi. 1920 yılında Birleşmiş Milletler tarafından Filistin topraklarında İngiliz mandası tanınmış oldu.

Sonraki yıllarda Nazi Almanyası tarafından Yahudi milletine karşı bir soykırım hareketi başlayınca Yahudiler Filistin topraklarına göç etmeye başladılar. Fakat Araplar bu göç hareketine direnince göç durduruldu. Yine de gizli göçler devam etti. En sonunda 1947 yılında Birleşmiş Milletler Filistin’de biri Yahudi diğeri Arap devleti olmak üzere iki devlet arasında paylaşım planı ortaya attı. Araplar bu çözümle tatmin olamayınca iç savaş başladı.

Asagida yer verdigimiz katliamlara iyi bakin bunlar ilk degildi ve sonda olmayacak.
II. Dünya Savaşı’nın ABD ve müttefiklerin zaferiyle bitmesiyle Filistin sorunu BM’ye taşındı. Kasım 1947′de Filistin’in biri Yahudi öteki Arap olmak üzere iki devlet arasında paylaşılmasına karar verdi. Yahudiler bu kararı kabul ederken Araplar reddetti ve İsrail-Filistin Savaşı başladı. 14 Mayıs 1948’de BM paylaşım planı uyarınca David Ben-Gurion tarafından İsrail Devleti’nin kuruluşu ilan edildi. 24 saat sonra, Mısır, Ürdün, Suriye, Lübnan ve Irak orduları saldırıya geçerek İsrail topraklarına girdiler. Kuruluşu bu kadar netameli bir devlet olan İsrail, ilk kez Türklere saldırdı ancak tarihinde birçok katliam var. Yıl 1946. İsrail örgütü Irgun’un 22 Temmuz tarihinde Kral Davud Oteli’ne düzenlediği saldırıda, aralarında İngilizler, Araplar ve Yahudilerin bulunduğu 96 kişi hayatını kaybetti. Aynı örgütün 1948 yılında Deir Yasin Köyü’ndeki katliamında ise 254 Filistinli can verdi. İsrail ordusu 29 Ekim 1948′de Safsaf köyüne girdiğinde bilanço 70 ölüydü. Aynı gün El-Halil’deki Davayima Köyü’nde ise aralarında kadın ve çocuklarında bulunduğu 80 Filistinli öldürüldü.Batı Şeria’daki Kibya Köyü’ne 1953 yılında baskın yapıldı. 67 kişinin yaşamını yitirdiği baskının lideri Ariel Şaron’du. Mısır’ı işgal etmeye hazırlanan İsrail ordusu, Kufr Kasem isimli köyde katliam yaptı. 1956′daki saldırıda ölen 49 kişinin arasında kadınlar ve çocuklar da vardı.

Yıl yine 1956. Samu köyüne giren İsrail askerleri 18 Filistinli’yi vurdu, köy yerle bir oldu. 1968 yılında ise İsrail uçakları 15’ten fazla Filistin köyüne havadan napalm bombası yağdırdı. Resmi rakamlarla 56 kişi feci şekilde can verdi. İrbid şehrindeki bombardımında ise ölü sayısı 30′du. 12 Şubat 1970 tarihinde Mısır sınırında bir fabrikayı İsrail uçakları vurdu, 70 işçi hayatını kaybetti. Mavi Marmara gemisine dün düzenlenen saldırının bir benzeri 1967 yılında yaşanmıştı. İsrail ve Araplar arasındaki 6 Gün Savaşları sürerken, tarafsızlığını ilan eden ABD bölgeyi izlemek için USS Liberty gemisini Doğu Akdeniz’e gönderdi. Hafif silahlarla donatılan ABD gemisinin içinde askerler ve siviller vardı, gemide rahatlıkla görülebilecek büyük bir bayrak da vardı. İsrail savaş uçaklarının öğle saatlerinde saldırısı başladı, makineli tüfek ve roketle başlayan saldırı napalm bombasıyla sürdü. Gemide en yetkili isimlerin de olduğu askeri ve sivil mürettabat öldürüldü. ABD askerleri uçak gemisinden yardım istedi, iki F-4 nükleer silahlarla havalandı. Ancak uçakların kalkış haberi Pentagon’a ulaştığında Savunma Bakanı McNamara küplere bindi ve derhal uçakların geri dönmesi emrini verdi. USS Liberty, 2,5 saat boyunca İsrail saldırısı altında kaldı. Ölü sayısı 34, yaralı sayısı 177′ydi. İsrail saldırının bir kaza olduğunu açıkladı! Aradan geçen 43 yıla rağmen onca ABD Başkanı bu saldırının hesabını soramadı. srail hava kuvvetleri, 19 Şubat 1973′te Libya Havayolları’na ait bir uçağı düşürdü. 107 yolcu ve mürettabat ne olduğunu anlayamadan can verdi. Yine İsrail uçakları 1970 yılında Mısır’daki Sha’a eyaletinde bir okulu bombaladı, 46 çocuk öldü. 1971′de Suriye’deki bombardımanda ise en az 200 kişi yaşamını yitirdi. 1982′de İsrail, daha sonra birçok kez yapacağı gibi Lübnan’a girdi ve Ariel Şaron’un komutanlığında Hristiyan Falanjistler tarihin en büyük katliamlarından birini yaptı. Sabra ve Şatilla’da katledilen 991kişiden yalnızca 328′inin kimliği tespit edilebildi. 15-16 Eylül tarihindeki katliamın etkileri uzun süre unutulmadı, olaydan 26 yıl sonra saldırı filmlere konu oldu. Beyrut’ta 1 yıl önce düzenlenen hava saldırısında da 300 kişi yaşamını yitirmişti. Sabra ve Şatilla’nın etkileri henüz silinmemişken İsrail askerleri 1990 yılında Kudüs’te yeni bir katliama imza attı. Mescid-i Aksa kavgasına tutuşan Yahudiler ve Filistinliler arasında çıkan olaylarda İsrail ordusu Filistinlilere ateş açtı, 30 Filistinli hayatını kaybetti.West Bank’ta 242 İsrail yerleşim şehri, Golan Heights bölgesinde 42 İsrail işgal bölgesi ve Doğu Kudüs’te 29 bölge vardır.

Yıl 1996. Lübnan’daki Kana mülteci kampına düzenlenen kanlı saldırıda çoğu kadın ve çocuklardan oluşan 109 kişi can verdi. Tarihin en büyük katliamlarından birini İsrail 2002 yılında Cenin’de işledi. Cenin’deki mülteci kampına zırhlı birliklerle saldıran İsrail ordusu, 1300 sivili katletti. 2006′da İsrail yine bir sürpriz yaptı, tam bir ay Lübnan’ı bombaladı. Savaşta binlerce sivil öldü, Beyrut tanınmaz hale geldi. Ve tarihler 31 Mayıs 2010′u gösterirken İsrail Gazze’ye yardım götüren Mavi Marmara gemisine havadan helikopterlerle indirme yaptı. İsrail askerleri silah kullandı, barış gönüllüsü en az 9 kişi hayatını kaybetti. Saldırı karşısında sadece Türkiye değil dünya şoke oldu. Türkiye, 1949 yılında İsrail’i tanıyan halkının çoğunluğu Müslüman olan ilk ülke oluyordu. İki ülkenin arasındaki sıkı ilişkilerde 1999 yılında Öcalan’ın Kenya’da yakalanmasında MOSSAD’ın rolüne vurgu yapıldı. 2007′de Türkiye’ye gelen İsrail lideri Şimon Perez TBMM’de bir konuşma yaptı. İsrail’in Gazze’ye girmesi ve 1300 sivilin ölmesiyle iki ülke arasında soğuk rüzgarlar esmeye başladı. Ve 30 Ocak 2009′da ünlü Davos krizi patlak verdi. Başbakan Erdoğan’ın “One minute” çıkışı iki ülke arasında görülmemiş bir gerilim yaşanmasına neden oldu. Son iki yılda İsrail’in Anadolu Kartalı tatbikatından çıkarılması, TRT 1′deki Ayrılık dizisi, “alçak koltuk” kriziyle kopma noktasına gelen aradaki bağlantı, son baskınla koptu.
TUNALİM…

ABD Ankara Büyükelçisi James Jeffrey “terör örgütü PKK’nın Türkiye ile ABD’nin ortak düşmanı olduğunu” söyledi.
Biz de inandık tabi!
ABD’nin PKK’ya verdiği desteğin ve gösterdiği hamiliğin boyutlarını bir çok defa köşemize taşıdık.
Bunların en önemlisi ABD’nin PKK’ya silah verdiği yönündeki iddialardır.
Örnek mi?
Mayıs 1994’te KKTC’de Magosa Limanı’nda PKK’ya silah sevkıyatı yaparken yakalanan ANNA isimli geminin, Litvanya Klaipeda Limanı’ndan yüklediği Kalaşnikof marka silahları “ABD Savunma Bakanlığı’ndan” alınan yükleme belgesiyle yüklediği orta çıktı.
Türk Dışişleri Bakanlığı bu olayın üzerinde hiç durmadı. ABD Savunma Bakanlığı’na ait yükleme belgelerinin PKK’ya silah sevkıyatı yapan bir gemide ne aradığı hiç sorgulanmadı. Tam tersine PKK silahları Amerikan Savunma Bakanlığı taşıma belgesi ile Litvanya bandıralı bir gemiden çıkarken biz hala “stratejik müttefik” edebiyatı ile meşguldük.
PKK’nın elindeki Amerikan menşeili silahlara dair her geçen gün değişik bilgiler elde ediliyordu.
Hakkari’nin Yüksekova İlçesi dağlarında yüzlerce komandonun katılımıyla gerçekleştirilen operasyonlarda, PKK’lı teröristlerin sığınak olarak kullandığı bir mağarada Amerikan yapımı M-16 otomatik tüfek ile C-4 patlayıcı bulundu.(Zaman, 13 Mayıs,1994)
PKK’lı teröristlerin elinden ABD menşeili silahların çıkması üzerine Pentagon sözcüsü Geofff Morrel, “PKK’ya silah sağlamanın ABD’nin politikası olmadığını savundu.” (Vatan,30 Ağustos 2007)
ABD’nin bu savunması elbette son derece doğaldır. Roketatarlardan uzun menzilli makineli silahlara kadar onlarca değişik silahın Pentagon patentli olduğunu kabul etmek elbette ABD’den beklenebilecek bir davranış değil.
Basında PKK’nın elinde ABD menşeili silahlar olduğuna dair pekçok haber çıkarken duyarlı bir devlet kuşkusuz ki bunların gerçek olup olmadığını sonuna kadar araştırır ve gerekeni yapar.
Bu silahlar nasıl PKK’nın eline geçiyor?
Demokrasi ve insan hakları savunuculuğuna soyunmuş bir devletin insan katillerine silah sevkıyatında bulunmasının kabul edilebilir bir yanı yoktur.
Bu silahların PKK’ya geçişinin nasıl olduğu, doğrudan ABD’li yetkililerle mi, aracı unsurlarla mı bu organizasyonun gerçekleştiğine dair değişik iddialar bulunmaktadır.
- ABD kendi görevlileri ile bu sevkıyatı yapmaktadır.
- ABD bu sevkıyatı taşeron grup veya kişiler vasıtasıyla yapmaktadır.
Bu sevkıyatın yapılmasında taşeron olarak kullanılan unsurlardan biri de Mesut Barzani ve lideri olduğu Kürdistan Demokrat Partisi’nin içinde bulunduğu değişik unsurlardır.
Türkiye’nin Washington Büyükelçisi Nabi Şensoy da PKK’nın elindeki ABD silahlarının Barzani tarafından aktarılmış olabileceği görüşünde olduğunu söyledi.( Akşam,12.07.2007)
İngiliz Daily Telegraphy gazetesi ise bütün bu bulanık ortamda kafaları netleştirecek bir haber geçiyordu Kandil Dağı’ndan:
“ABD’li subaylar helikopterlerle geldikleri Kandil Dağı’nda PKK’lılarla düzenli olarak görüşüyorlar.” (Hürriyet, 10 Eylül 2007)
Amerikan subayları Kandil Dağı’na iskambil oynamaya gitmediklerine göre Pentagon bu askerî transferi hangi amaçla yaptığını açıklamak durumundadır. Amerikan subayları “stratejik müttefiklerinin bu azılı düşmanının kampında” hangi sıfatla bulunmakta, hangi gerekçe ile yok etmeleri gereken bir örgütü böylesine askerî himayeye almaktadırlar?
ABD büyükelçisi boşuna konuşmasın.
Türk halkını aptal yerine koymasın.M.Bayraktar
İŞTE TÜRKÜN GÜCÜ SÖZE GEREK YOK


hakkari’nin nin Yüksekova İlçesi HADEP”li Eski Belediye Başkanı Hetem İke, tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybetti. İke için Yüksekova Belediyesi önünde cenaze töreni düzenlendi. Törene katılan DTP Genel Başkan Yardımcısı Nurettin Demirtaş, PKK”lı teröristleri kastederek, “9 gencin üzerine 10 bin kişilik orduyu Başbakan Erdoğan”ın talimatıyla gönderiyorlar. Şimdi buna ister kahramanlık deyin, ister zafer deyin. Bundan utanç duymuyorlar” dedi.

Cenaze törenine DTP”li belediye başkanları ve 10 bin civarında vatandaş katıldı. Saygı duruşu ile başlayan törende PKK terör örgütü elebaşı Abdullah Öcalan lehine “Biji serok Apo” ve “Şehitler ölmez” sloganları atıldı.

DTP Genel Başkan Yardımcsı Demirtaş, yaptığı konuşmasında PKK”lı teröristleri kastederek, 9 gencin üzerine 10 bin kişilik ordunun Başbakan Recep Tayyip Erdoğan”ın talimatıyla gönderildiğini söyledi.

Demirtaş, “Şimdi buna ister kahramanlık deyin, ister zafer deyin. Bundan utanç duymuyorlar. Bundan utanç duymayacak mıyız? Her gün bu acılar yaşanırken biz halen barış diyoruz. Ama maalesef AKP Genel Başkan Yardımcısı Dengir Mir Mehmet Fırat da “Ya bu düzene teslim olun ya da, dağlara gidin” diyor. Bizim acımız daha çoktur. Halkın öncü insana ihtiyacı vardır. Çünkü her zamankinden fazla inkar ve imha zihniyeti bu halkın üzerine geliyor. Bunun bir tek adı var. Direnin diyorlar başka yaşam hakkı tanımıyorlar. Biz direneceğiz” dedi.

DTP ÇİZMEYİ AŞTI..

YAWAŞ YAWAŞ İŞGAL EDİLİYORUZ

ABD’nin Türkiye’de “İslamcı yükselişe destek” vermesini, bazı teorisyenler Afganistan ve Irak’la büyük bir benzerlik olarak yorumluyorlar.
Bu teoriye göre, ABD önce potansiyel tehdit yaratıyor, sonra da bu tehdide müdahale ediyor.
Afganistan bunun ilk örneklerinden.
Rus işgali sırasında ve sonrasında ABD Afganistan’da radikal İslamcı unsurlarla işbirliği yaptı. Açıkça olmasa bile Taliban’ı destekledi.
CIA yetiştirmesi Bin Ladin, Afganistan’a bu dönemde yerleşti.
Ardından 11 Eylül saldırıları bahane edilerek Afganistan’a yönelik bir müdahale geldi. ABD bölgeye yerleşti.
Irak’taki durum ise daha da bariz.
Irak’ta ABD başta Saddam’la iyi ilişkiler içindeydi.
Saddam, İran’a yönelik olarak kullanıldı.
İran-Irak Savaşı’nın sona ermesinden sonra Saddam ABD tarafından yüreklendirildi.
1990’ların başında ABD’nin Bağdat Büyükelçisi April Gillespie Saddam’ın Kuveyt’e saldırı planlarını engellemek bir yana, destekleyen bir tavır takındı.
Gillespie, Saddam’a yazdığı mektupta “Komşularınızla olan sınır ilişkileriniz ve çatışmalarınız AB’nin ilgi alanı dışındadır” diyerek Irak’ın Kuveyt’e yönelik saldırısına bir anlamda yeşil ışık yaktı.
Ardından 1. Körfez Savaşı patladı.
Sonrasında ise düzmece olduğu anlaşılan kitle imha silahlarına ilişkin raporlarla ABD’e Irak’a savaş açtı ve ülkeye yerleşti.
Komplo teorisyenleri, ABD’nin Türkiye’deki İslamcı hareketlere yönelik tepkisizliğini böylesi bir gerekçeye bağlıyorlar.
Türkiye’de İslamcılığın giderek radikalleşeceğini ve Türkiye’nin Batı Dünyası’ndan kopacağını ve müdahaleye açık bir hale geleceğini düşünüyorlar.
Bu teorisyenlerin üzerini çizdiği tarihsel bir gerçek var.
“ABD’nin bir Haçlı Seferi zihniyeti ile hareket ettiği açık. Bunu Başkan Bush da söylüyor. Peki Türklerin, Haçlılarla savaşmadığı bir Haçlı seferi var mı?”

PKK Terör Örgütü Kuruluşu

1970′li yıllarda dünyada yükselen gençlik hareketlerinin Türkiye’ye yansıması nedeniyle ülkemizde birçok yasadışı terör örgütünü kurulmaya başlamıştır. PKK terör örgütünün temeli de bu dönem içerisinde atılmıştır.

1974 yılında Ankara Yüksek Öğrenim Derneği (AYÖD) isimli gençlik organizasyonu içerisinde faaliyet gösteren Abdullah ÖCALAN,Kesire YILDIRIM (ÖCALAN), Haki KARAER, Cemil BAYIK, Kemal PİR isimli şahıslar Ankara’nın Tuzluçayır semtinde yaptıkları bir toplantıyla PKK’nın ilk temelini atmışlardır.

Örgüt kurucuları örgütün, her ne kadar o dönemin yaygın akımı Marksist-Leninist fikir çizgide olduğunu iddia ediyorlarsa da, PKK terör örgütü diğer yasadışı terörist örgütlerden çok farklı bir söyleme sahiptir. Yakın dönemde yaşanmış olan Vietnam,Angola,Kore,Cezayir, Mozambik ulusal mücadelelerinden ve KDP (Kürdistan demokratik Partisi)’nin Irak ve İran devletine karşı yaptığı mücadeleden büyük ölçüde etkilenerek yoğun bir tartışma, inceleme ve teorik faaliyet içerisine girmişlerdir. Bu tartışmalar sonucu, Kürtlerin Türklerden farklı bir halk olduğu ve Türk devletince sömürüldüğü (siyasal,ekonomik ve kültürel ).

Sözde Kürdistan denilen bölgenin kürt parçası olduğunu ve en büyük parçanın da Kuzey Kürdistan olarak nitelendirilen Güneydoğu ve Doğu Anadolu bölgesi olduğu, amaçlarının da bu parçaları birleştirerek bağımsız birleşik Sosyalist Kürdistan kurmak olduğu. Hedeflerine ulaşmak için Güneydoğu ve Doğu Anadolu’ya gidip yöre halkına propaganda yaparak düşüncelerine inandırıp sözde Ulusal mücadele başlatmak gerektiği sonuçlarına varmışlardır.

Örgüt ilk faaliyet alanı olarak Diyarbakır, Şanlıurfa ve Gaziantep illerini hedef seçmiştir.

Özellikle bu şehirlerde yoğun faaliyette bulunmalarının nedenleri Diyarbakır’ın geçmişte bir çok isyana merkez teşkil etmesi dolayısıyla isyancı bir geleneğe sahip olması, Şanlıurfa’da halen Feodal yapının kırılmaması, yoksul köylü halkı ile devlete yakın aşiret reislerinin arasında çelişkiler yaşanması, Gaziantep’i seçmelerinin nedeni de sanayinin gelişmesiyle yoksul İşçi sınıfının akın etmesi, örgütün bu gibi avantajları olan şehirlere yönelmesine neden oluştur. Gaziantep alanına gönderilen Haki KARER bir süre faaliyet yürüttükten sonra yine kürt örgütlerden biri olan “sterka sor” (kızıl yıldız) tarafından öldürülmüştür. Bu olay grubu etkiler zira o güne kadar kadrolarından hiç kimse öldürülmemiştir. Grup bundan sonra daha sert ve daha dikkatli olmaya başlarmıştır; en önemlisi de bu olaydan sonra partileşme kararı alarak bunun çalışmalarına başlamasıdır. Örgüt gerekli parti tüzüğü ve programını bir kitapçık halinde çıkartarak partileşme çalışmalarını hızlandırmıştır.

27 kasım 1978 ‘de Diyarbakır’ın Lice ilçesine bağlı Fis köyünde yapılan bir toplantıyla PKK ( Kürdistan İşçi Partisi, Partiya Karkaren Kürdistan ) ilan edilmiştir. Bu aynı zamanda PKK terör örgütünün 1.Kongre’si dir. PKK terör örgütü, parti ilanını duyurmak için Hilvan ve Siverek’deki Aşiret ağalarıyla sürdürdüğü çatışmaları daha fazla yoğunlaştırarak dikkatleri üzerinde toplamayı amaçlamıştır. Bu çalışmalar sonucu siyasi yönden bazı kazanımlar elde etmişse de askeri yönden başarısızlığa uğramıştır. Çatışmalarda birçok militanını yanlış savaş taktikleri yüzünden kaybetmiştir. Bu durum terörist örgüt PKK içerisinde rahatsızlıklar meydana getirmiştir. Toparlanmak amacıyla Mardin tarafına çekilen militanlar daha çok verdikleri kayıpları kapatmak amacıyla Propagandaya ağırlık vererek, yeni kadrolar oluşturma yoluna girmişlerdir.

KURULDUĞU GİBİ YIKILIR…!!!

TUNALIM…